विसर

जात्यातले रडताना

सुपातले हसते आहे

विसर त्यास पडला

त्यास ही जात्यात जायचे आहे.

घाव

घालायचाच घाव तुला
तर घाल छाती वर
लपवता तरी येईल मला
हातानी चार चौघांसमोर

मृत्यु

मृत्यु , अरे ये एकदा

माणसे जिवंत असताना

कशी जगतात माणसे

ते स्वतः च पहा ना!

कृपा

कोमेजलेल्या आयुष्य वेलीला

आनंद पुष्पे लागली

नक्कीच ही पुन्हा

गणराया ची कृपा जाहली

आठवण

वाऱ्याच्या झुळूके सारखी
आठवण तुझी आली
ह्रदयाच्या जखमांवर
फुंकर घालून गेली

आमचे पिल्लू

आमचे पिल्लू हसरे फार
त्याचे आहे गुब्रे गाल
गोरा गोरा रंग दिसतो छान
गुलाबी फ्रोकात खुलते फार!

मज न कळे

एका क्षणी रूप पाहिले
तत्-क्षणी ते मनी भरले
एक ही क्षण विसर न पड़े
हे प्रेम आहे की आकर्षण
मज न कळे

अश्रु राजे!

नेत्रातुन निसटून, गालावरून गळूंन
हृदयाच्या जखमांवर प्रेमाने हात फिरवून
सांत्वन आमचे केले
आभार तुमचे अश्रु राजे!

रात्रंदिवस

दिवसानंतर रात्र
रात्रीनंतर दिवस
ह्याचे स्मरण सर्वास
असावे रात्रंदिवस

विसर ते सगळे

शब्दा वाचून सांगितलेले
बंद डोळ्यांनी पाहिलेले
आपण दोघानी अनुभवलेले
शक्य असेल तर, विसर ते सगळे

सुख

सुखामागे , भरपूर मी धावलो
तरीही शेवटी दुःखास गावलो
वैतागून जेव्हा मी जरा स्थिरावलो
दुःखानंतर सुखास ही पावलो.